Παρέμβαση Δ.Μάρδα για ρευστότητα και χρέος στην συζήτηση για την παρουσίαση της Έκθεσης της ΤτΕ

. Πολιτική

o-MARDAS-facebookΤις αντιφάσεις της πολιτικής των θεσμών σε θέματα ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας και του δημόσιου χρέους επεσήμανε ο Δημήτρης Μάρδας στην παρέμβασή του στη Βουλή κατά την παρουσίαση της Ενδιάμεσης Έκθεσης της Τράπεζας της Ελλάδος για τη Νομισματική Πολιτική του 2016. Επίσης ο κ. Μάρδας τόνισε ότι αν συγκρίνουμε το 2015, με το success story του 2014 και δούμε στη σελίδα 69 της Έκθεσης της ΤτΕ, όπου είναι ο δείκτης της βιομηχανικής παραγωγής, από τις 9 γραμμές που έχουμε, βλέπουμε, πώς εξελίσσεται η βιομηχανική παραγωγή. Συγκρίνοντας λοιπόν το «success story» του 2014 με το - καταστροφικό έτος κατά τη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. - 2015, βλέπουμε μόνο μία - στην ουσία - δυσμενή εξέλιξη το 2015, όπου είναι αυτή που αναφέρεται στα ορυχεία. Σε ό,τι αφορά όλους τους άλλους δείκτες, σαφώς και είναι καλύτεροι σε σχέση με το 2014.

Αναλυτικότερα ο κ. Μάρδας στην παρέμβασή του σημείωσε τα εξής:

«Θα ήθελα να αναφερθώ καταρχάς στη λογική της πολιτικής που εισήγαγαν οι θεσμοί όλο αυτό το χρονικό διάστημα, όπου βέβαια βλέπουμε ότι υπάρχει και ένα σύνολο λαθών σε ό,τι αφορά τις εκτιμήσεις αλλά μπορώ να πω και ένα σύνολο αντιφάσεων ως προς την πολιτική που προτείνουν. Πιο συγκεκριμένα, ποιά ήταν η λογική αυτή της πολιτικής; Η λογική της λιτότητας που εφαρμόζεται τόσο χρονικό διάστημα.

Οι αντιφάσεις της πολιτικής των θεσμών

Η λογική ήταν να μειωθούν τα δύο ελλείμματα, του κρατικού προϋπολογισμού και των τρεχουσών συναλλαγών. Για το πρώτο έχει γίνει εκτεταμένη συζήτηση, ως προς το δεύτερο η περιστολή της ζήτησης ομολογουμένως μέσω της μείωσης των εισαγωγών συμβάλλει στη βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Για να έχουμε όμως μια θεαματική βελτίωση του συγκεκριμένου αποτελέσματος πρέπει να έχουμε αύξηση των εξαγωγών. Αυτό το πετυχαίνουμε, αλλά θα είχαμε θεαματικότερα αποτελέσματα εάν υπήρχε ένας μηχανισμός ο οποίος θα εξασφάλιζε αυξημένη ρευστότητα στους εξαγωγείς. Και ενώ έπρεπε όλο αυτό το σύστημα να συνέβαλε έτσι ώστε να υπήρχε ένας μηχανισμός βελτίωσης στη ρευστότητα της ελληνικής οικονομίας, κάνει ακριβώς το αντίθετο. Αυτή είναι μια από τις αντιφάσεις του που αναδεικνύεται στη συγκεκριμένη έκθεση, κάποια ώρα όμως θα πρέπει να τις αναδείξουμε ακόμα περισσότερο, γιατί σε τελική ανάλυση η έλλειψη ρευστότητας μπορεί να σπάσει αυτή την αλυσίδα η οποία συνδέει το όλο σύστημα.

Συνθήκη της Λισσαβόνας και διαγραφή χρέους

Έρχομαι σε ένα δεύτερο θέμα το οποίο συζητήθηκε, μάλλον προτάθηκε, από τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, τώρα ξαφνικά το θυμήθηκε και δεν το θυμήθηκε στο παρελθόν, περί απαγόρευσης της Συνθήκης της Λισσαβόνας για κούρεμα του χρέους. Αυτό δεν συνάγεται άμεσα από τη Συνθήκη της Λισσαβόνας και βέβαια υποθέτω ότι έκανε αναφορά στο άρθρο 123, της Συνθήκης, το οποίο απαγορεύει τις υπερ-αναλήψεις και οποιουδήποτε άλλου είδους πιστωτικές διευκολύνσεις, μάλλον εκεί μέσα εντάσσει τη συγκεκριμένη προσέγγιση. Το συγκεκριμένο όμως άρθρο λέει, ότι απαγορεύεται η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να αγοράζει απευθείας χρεόγραφα. Έρχομαι στο τελευταίο, χρεόγραφα αγόρασε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα από τη δευτερογενή αγορά, όχι απευθείας. Αγόρασε 78 δις το 2010. Από την άλλη, εάν πράγματι υπάρχει μια πρόθεση κουρέματος, υπάρχουν οι μηχανισμοί οι οποίοι μπορούν να οδηγήσουν σε αυτό το αποτέλεσμα. Όχι, βέβαια, με απευθείας αγορά. Δεν υπάρχει περίπτωση στην παγκόσμια οικονομία, τόσο στο παρελθόν, όσο ακόμα και στο μέλλον, να βρεθεί κάποιος οργανισμός χρηματοπιστωτικός που να βάλει στο καταστατικό του τη θέση ότι μπορώ να αγοράσω χρέος. Από τη στιγμή που βάλει αυτό το πράγμα στη θέση, αυτός ο οργανισμός έχει χάσει την αξιοπιστία του. Ως εκ τούτου μηχανισμοί κουρέματος υπάρχουν, να υπενθυμίσω ότι στη Γερμανία έχει γίνει κατ' επανάληψη κούρεμα χρέους, τόσο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Να υπενθυμίσω, επίσης, ότι τα τελευταία 70 χρόνια έχουμε 96 κράτη, όπου έχουνε δεχθεί ρυθμίσεις χρεών και διευκόλυνσης χρεών και σε ορισμένα κράτη έχουν τύχει περισσότερο από μία φορά ρυθμίσεις χρεών, με αποτέλεσμα να έχουμε 600 συνολικά ρυθμίσεις χρεών. Ως εκ τούτου, έτσι και αλλιώς το ελληνικό χρέος κάποια ώρα θα τύχει μιας πιο δυναμικής αντιμετώπισης. Είναι σωστό που άρχισε τώρα η συζήτηση και με τον καιρό θα ωριμάσει η ιδέα ότι θα πρέπει να γίνεται και στην Ελλάδα κάτι όμοιο με αυτό που γίνεται χρόνια σε όλα τα υπέρ-χρεωμένα κράτη. Έρχομαι λίγο στην Έκθεση και διαβάζοντάς την προσεκτικά, δε μπορώ να πω ότι αυτή η Έκθεση αποτελεί κόλαφο για την οικονομική πολιτική της χώρας.

Η καταστροφολογία της ΝΔ για το 2015-16

Έχουμε ακούσει ότι είναι καταστροφική η πολιτική μας, υπάρχει μια καταστροφολογία, το 2015 ήταν ένα έτος μοναδικό, το οποίο να μην ξαναέρθει. Ας συγκρίνουμε λοιπόν το 2015, της όποιας υποτιθέμενης καταστροφολογίας, με το success story του 2014 και θα σας παραπέμψω στη σελίδα 69 της Έκθεσης της ΤτΕ, όπου είναι ο δείκτης της βιομηχανικής παραγωγής. Από τις 9 γραμμές που έχουμε, βλέπουμε πώς εξελίσσεται η βιομηχανική παραγωγή. Συγκρίνοντας το «success story» του 2014 με το - καταστροφικό έτος κατά τη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. - 2015, βλέπουμε μόνο μία - στην ουσία - δυσμενή εξέλιξη το 2015, όπου είναι αυτή που αναφέρεται στα ορυχεία. Σε ό,τι αφορά όλους τους άλλους δείκτες, είναι καλύτεροι, σαφώς και είναι καλύτεροι σε σχέση με το 2014. Άρα, πώς ερμηνεύεται η πολιτική καταστροφολογία σε οικονομικούς όρους, σύμφωνα και όχι μόνο με αυτόν τον πίνακα, γιατί έχουμε και άλλους πίνακες να δούμε, εάν θέλετε, όπως με τις επενδύσεις του παγίου κεφαλαίου; Και αυτές, εμφανίζουν εξελίξεις που δεν υπήρχαν στο παρελθόν. Άρα, συμπέρασμα, ο πολιτικός λόγος ο οποίος αναδεικνύει με οποιουσδήποτε χαρακτηρισμούς μία κατάσταση που θεωρεί ότι είναι καταστροφική, δεν έχει καμία σχέση με όλα όσα παρουσιάζονται και σε αυτή την Έκθεση. Βέβαια, δεν είναι η μοναδική Έκθεση η οποία υπάρχει».

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση